In Gesprek met... Jos de Rover
Borderkanaries hebben mijn voorkeur
Op een woensdagavond in oktober ben ik afgereisd naar de Binnendamseweg in Giessenburg voor een interview met de voorzitter van onze club… Jos de Rover.
Vogels:Zijn eerste vogels waren kleur kanaries in de kleurslagen goud agaat en goud isabel. Deze vogels kwamen bij een andere trouw lid vandaan, namelijk Piet den Breejen. Een alom bekende kanariekweker. Hij werkte met de vader van Jos en het was zo geregeld. Jos had zijn eerste vogels. Maar op een gegeven moment hadden de kanaries niet meer alleen de aandacht van Jos. Hij kreeg verkering en is in 1978 in het huwelijk getreden. Hij deed zijn vogels weg en voor een periode van 14 jaar was hij afwezig bij de vogelclub. Maar intussen tijd bleef hij wel lid.
Comeback:Bloed kruipt waar het niet kruipen kan en na 14 jaar verscheen hij weer op het toneel. Er werden weer kanaries aangeschaft, maar nu een ander soort, namelijk de postuurkanarie en wel de borders. Hij is zelfs al eens naar Engeland afgereisd om goede vogels te kunnen aanschaffen. Sinds januari dit jaar is Jos verhuisd naar de Binnendamseweg in Giessenburg. De vogels zijn natuurlijk meegegaan. Hij heeft nu een ruime kamer waar de vogels verblijven en is dik tevreden met dit hok. Alleen de vloerbedekking die in de kamer op de grond ligt, maakt er een noodzaak van om iedere avond te zuigen. Maar goed, dat vind Jos niet zo’n probleem, want met een goede stofzuiger is dit zo gebeurd.
Kweekervaring:Jos heeft momenteel 65 postuurkanaries. Hiervan zijn er 30 jonge vogels die dit jaar zijn gekweekt. Dit resultaat viel hem tegen, maar het had een oorzaak. Jos had hittewerend folie besteld voor op het raam om de temperatuur niet te hoog te laten oplopen in de kamer als de zon erop schijnt. Echter, de eerste kweekronde was al klaar en het folie was er nog niet. Nadat Jos de leverancier had opgebeld, was het folie alsnog snel in huis. Direct werd het folie op het raam geplakt en het functioneerde prima, want de zon bleef buiten, waardoor het een stuk donkerder werd in de kamer. Dit was echter funest, want de volgende dag komt Jos bij de vogels en ziet hij dat verscheidene vogels in de rui zijn gevallen. Een tweede kweekronde kon hij dus vergeten met als gevolg een lager aantal jongen dan was verwacht. Hieraan ziet men dat een kweker met bijna 40 jaar ervaring ook nog fouten maakt. Maar toch is een resultaat van 30 jongen op een kweekronde ook niet slecht. En gezien de kwaliteit van de vogels van Jos twijfelen we er niet aan of er zitten onder die 35 jongen best nog goede vogels met voldoende kansen op de komende tentoonstellingen. We wensen hem hierbij veel succes toe.
Jos, hartelijk dank voor dit interview en we hopen dat je bij gezondheid nog vele jaren voorzitter en lid van onze vogelclub mag blijven.
Auteur:Laurens van Vuuren