Nederlandse Naam:

Herder Maina of (synoniem) Treurmaina

Latijnse naam:

Acridotheres tristis

Familie naam:

Spreeuwachtigen (Sturnidae)

Continent van herkomst:

Oorspronkelijk uit Afghanistan, India, Sri Lanka en Bangladesh Tegenwoordig door introductie ook in Zuidoost - Azië, Australie, Nieuw-Zeeland, Noord Amerika, Zuid Afrika. Vooral in open bosachtige en gecultiveerde gebieden en in de buurt van bewoonde gebieden.

Grootte:

23 – 26 cm groot

Algemene Omschrijving:

De treurmaina is een bruine vogel van zo'n 23 - 26 cm groot. Ze hebben een zwarte kop en gele snavel, poten en kale plek rond de ogen. Op de vleugels bevinden zich grote witte plekken, die goed zichtbaar zijn als ze vliegen. De treurmania kan mensen napraten en is mede daarom populair als volière vogel.

Geslachtsonderscheid:

Geslachtsonderscheid is moeilijk bij deze vogels. Echter hebben beide vogels onder aan de rand van de vleugels 2 witte vlekken. Bij de man zijn deze vlekken groter als bij de pop. DNA onderzoek biedt meer zekerheid.

Specifieke kenmerken:

Een gezellige volièrevogel mits deze in broedtijd apart van andere vogels kunnen. In broedtijd vrij agressief. Levendige vogels met een bijzonder gezellig geluid (luidruchtig kletsen).

Omgeving:

Gaat goed in een half beplante volière. Wel aan te bevelen om ze te houden in een buitenvolière waar ze uitgebreid de mogelijkheid krijgen om in de grond hun insecten te zoeken. Hun voeding bestaat uit insecten, fruit, groenten en voedselresten. Het zijn beslist geen moeilijke eters. In het wild bevinden ze zich veelal rond bewoonde gebieden waar ze overal hun voedsel tussenuit halen. Fruitbomen zijn geliefde voedingsbronnen.

Kweek:

In de natuur zoeken ze hun broedplaats in holle boomstammen. In mijn volière hebben ze een natuurhouten broedblok uitgekozen met een ruimte van zo’n 30 bij 15 cm van binnen. Slepen hier alles in wat ze maar kunnen vinden. Voor het broeden gooien ze de helft er ook weer uit. Hier leggen ze 4 tot 6 prachtig blauwe eieren in. De vrouw broed gedurende zo’n 13 tot 15 dagen. Als de vrouw even wat beweging nodig heeft neemt de man het even over, maar dat duurt vaak niet lang. Als de jongen uit zijn gekomen voeren beide ouders zeer enthousiast de jongen. Dit gaat vaak gepaard met een hoop gekwetter en geklets. In het begin voeren de ouders enkel levende insecten als meelwormen, buffalowormen, krekels, mestpiertjes en wasmotten. Als de jongen zo’n 2 weken oud zijn gaan ze ook regelmatig wat universeelvoer en fruit voeren. Na een kleine 3 weken komen de jongen uit het nestblok.

Auteur en Fotograaf:

Henk en Antje van Zuidam